banner
banner
banner
banner

Από την άμαξα έως το σημερινό RV (Recreational Vehicle)

Από την άμαξα έως το σημερινό RV (Recreational Vehicle)

Η ιστορία του τροχόσπιτου!

Η εφεύρεση της άμαξας συμπίπτει με την επινόηση του τροχού. Φαίνεται ότι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τις άμαξες, ήταν οι λαοί της Μεσοποταμίας, οι Σουμέριοι και οι Χετταίοι και όχι οι Ασσύριοι όπως πίστευαν παλιότερα. Πρώτοι οι Αιγύπτιοι εφηύραν τον τροχό με μεταλλική στεφάνη και τον ακτινωτό τροχό, που αργότερα τελειοποίησαν οι Ασσύριοι.

Η εφεύρεση της άμαξας βοήθησε πολύ στη μετέπειτα πρόοδο της ανθρωπότητας. Μέχρι τότε οι μεταφορές γίνονταν με τα χέρια του ανθρώπου και ήταν εξαιρετικά δύσκολες και πρακτικά αδύνατες.

Οι Ρωμαίοι, εκτός από το τέθριππο άρμα, χρησιμοποίησαν για τα ταξίδια άμαξες μεγαλύτερες, με τέσσερις τροχούς, που υπήρχε τρόπος να ταξιδέψει κανείς καθιστός. Είχαν γίνει στο μεταξύ προσπάθειες να συρθούν άμαξες από περισσότερα του ενός ζώα, πράγμα που συντέλεσε πολύ στην ανάπτυξη της άμαξας. Κατά τον Μεσαίωνα βελτιώνεται ο τρόπος ζεύξης των ζώων στις άμαξες. Επίσης οι προσπάθειες στρέφονται στην ανάρτηση της άμαξας. Πολλές φορές χρησιμοποιείται ένα ξεχωριστό αμάξι δεμένο στην αρχική βάση με αλυσίδες, έτσι ώστε τα τραντάγματα να μην επηρεάζουν πολύ αυτούς που βρίσκονταν μέσα στην άμαξα. Άρχισαν δηλαδή οι πρώτες πρόοδοι στο θέμα της άνεσης ενός ταξιδιού, ενώ οι σούστες δεν είχαν ακόμη εφευρεθεί.

Αρχικά οι άμαξες ήταν ανοικτές, έμοιαζαν δηλαδή πολύ με τα σημερινά κάρα. Αργότερα φτιάχτηκαν άμαξες κλειστές, συνήθως με δέρμα, για να προφυλάγουν αυτούς που ταξίδευαν από το κρύο και τη βροχή. Πολλές φορές οι άμαξες ήταν μόνιμα κλειστές με πόρτες που φωτίζονταν με γυάλινα παράθυρα. Τα καθίσματα έγιναν πιο άνετα, πιο μαλακά και οι άμαξες πολυτελείας διακοσμούνταν πλούσια. Όλα αυτά έδιναν στις άμαξες εξαιρετικό βάρος και για να τις σύρουν χρειαζόντουσαν 4 – 8 άλογα. Οι άμαξες έγιναν τότε «μπερλίνες», με αντιμέτωπα καθίσματα, αργότερα λεωφορεία και ταχυδρομικά αμάξια. Κατά την Αναγέννηση και μετά από αυτήν κατασκευάστηκαν διάφορες άμαξες σε πολλούς τύπους και ρυθμούς.

Η γέννηση του τροχόσπιτου

Τα πρώτα τροχόσπιτα χρησιμοποιήθηκαν για πρακτικούς σκοπούς και όχι για αναψυχή, όπως η παροχή καταφυγίου και διαμονής για άτομα που ταξιδεύουν για να αναζητήσουν κοινό για την τέχνη τους, να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε μακρινούς εργοδότες ή να φτάσουν σε ένα νέο τόπο διαμονής. Στην Ευρώπη (στη Γαλλία γύρω στο 1810) κατασκευάστηκαν βαγόνια περισσότερο για να ζουν άνθρωποι και όχι για να μεταφέρουν πρόσωπα ή αγαθά. Από τη δεκαετία του 1820, χρησιμοποιήθηκαν στη Βρετανία, από «μπουλούκια» και τσίρκο για την μετακίνηση τους, την διαμονή τους αλλά και την σκηνική τους παρουσία, αφού πρόσφεραν μια πάντα πρόχειρο πάλκο. Οι Ρομά άρχισαν να ζουν σε u964 τροχόσπιτα (vardos) γύρω στο 1850. Το καλυμμένο βαγόνι, ήταν ένα είδος τροχόσπιτου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξερεύνηση του εσωτερικού της Βορειοαμερικανικής Ηπείρου, ξεκίνησε να χρησιμοποιείται, γύρω στο 1745. Μια γερή και καλοφτιαγμένη άμαξα με σκέπαστρο, έδινε στους κατοίκους του καθιστικό, καθώς και ένα μέσο μεταφοράς για τον εαυτό τους, καθώς και τα εφόδια και τον εξοπλισμό τους.

Από τα τροχόσπιτα στα αυτοκινούμενα

Στον Καναδά, τα πρώτα αυτοκινούμενα κατασκευάστηκαν επάνω σε σκελετό αυτοκινήτων ή φορτηγών περίπου το 1910. Μέχρι τη δεκαετία του 1920 τα οχήματα αναψυχής ήταν καλά εδραιωμένα στις ΗΠΑ και τον Καναδά, με κέντρα κατασκήνωσης οχημάτων αναψυχής (RV) εγκατεστημένα σε ολόκληρη τη χώρα, παρά τους μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους και τις περιορισμένες εγκαταστάσεις κατασκήνωσης. Στην Αυστραλία, το παλαιότερο γνωστό αυτοκινούμενο κατασκευάστηκε το 1929. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Goolwa, όπου έχει μερικώς αποκατασταθεί. Είναι αναγνωρισμένο τόσο από το Εθνικό Μουσείο της Αυστραλίας όσο και από το Εθνικό Μουσείο Αυτοκινήτων της Αυστραλίας ως το πρώτο μηχανοκίνητο τροχόσπιτο στην Αυστραλία. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ορισμένες ομάδες εργατών των σιδηροδρόμων της Νότιας Αυστραλίας που εργάζονταν μακριά από τις πόλεις και χρειάζονταν να ζουν εκεί, φιλοξενούνταν σε τροχόσπιτα που κατασκευάστηκαν από την εταιρία αντί για σκηνές που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα.

Αυτά τα τροχόσπιτα κατασκευάστηκαν σαν μικρά σιδηροδρομικά βαγόνια, περίπου 6 μέτρα, είχαν ξύλινους τροχούς με ελαστικά και ρουλεμάν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η σύγχρονη βιομηχανία οχημάτων αναψυχής ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και της δεκαετίας του 1930 (λίγο μετά την έλευση της αυτοκινητοβιομηχανίας), όπου αρκετές εταιρείες άρχισαν να κατασκευάζουν ρυμουλκούμενα οχήματα. Κατασκεύαζαν τα μοντέλα τους σε γκαράζ ή πίσω αυλές. (Ένας από αυτούς τους πρώτους κατασκευαστές, η Airstream, εξακολουθεί να τα κατασκευάζει ακόμη και σήμερα). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, πέραν των ταξιδιωτικών ρυμουλκούμενων και των μεγάλων ρυμουλκούμενων, οι κατασκευαστές άρχισαν να κατασκευάζουν αυτοκινούμενες μηχανοκίνητες κατοικίες. Σήμερα θα συναντήσουμε από απλά κλασσικά τροχόσπιτα μέχρι και διώροφα υπερπολυτελή αυτοκινούμενα, από συρόμενες από το αυτοκίνητο κατασκευές, μέχρι και πολυτελείς μεταφερόμενες κατοικίες. Όποια και αν είναι η ανάγκη που θα χρησιμοποιήσει κάποιος ένα τροχόσπιτο έχει πάντα τα στοιχεία της ελευθερίας και του ταξιδίου!

Δημήτρης Γεωργαλάς info@dngmarketing.eu

Related posts